Νέο σπάνιο υβρίδιο σταφυλιού ουράνιου τόξου, βιολογικό, νόστιμο, ανθεκτικό, βρώσιμο, σπάνιο παχύφυτο, φυτό κήπου για εξωτερικούς χώρους.
Το θαμνώδες, πολυετές αμπέλι, όπως το καλλιεργούμενο αμπέλι (Vitis vinifera), ανήκει στο γένος των αμπελιών της οικογένειας Vitis viniferaceae. Αυτό το φυτό καλλιεργείται σχεδόν σε κάθε χώρα σε εύκρατες και υποτροπικές περιοχές. Αυτό το είδος δεν βρίσκεται στην φύση. Εμφανίστηκε στην αρχαιότητα από άγρια δασικά αμπέλια που εξαπλώθηκαν από τις νότιες ακτές της Κασπίας Θάλασσας στις βόρειες ακτές της Μεσογείου.
Τα σταφύλια είναι ένα από τα πρώτα φυτά που άρχισαν να καλλιεργούνται από τον άνθρωπο. Το γεγονός ότι αυτό το φυτό ήταν γνωστό στους ανθρώπους από την αρχαιότητα αποδεικνύεται από ανάγλυφα και τοιχογραφίες στους τάφους των Φαραώ. Υπάρχουν επίσης γραπτά αρχεία από τα οποία μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα σταφύλια καλλιεργούνταν ήδη πριν από 7.000 χρόνια και οίνος παραγόταν από τους καρπούς τους. Η αμπελουργία άκμασε στη Μεσοποταμία (Βαβυλώνα και Ασσυρία) πριν από 4.000 χρόνια. Αυτό το φυτό καλλιεργούνταν επίσης από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι πραγματοποιούσαν ευρεία εμπορική συναλλαγή με την Ινδία και την Κεντρική Ασία. Σήμερα, αυτή η καλλιέργεια παραμένει τόσο δημοφιλής όσο ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια. Οι καρποί του φυτού χρησιμοποιούνται για την παραγωγή χυμών, κομπόστ, κρασιού, σταφίδων, μαρμελάδων, ξιδιού, τουρσιών και μπορούν επίσης να καταναλωθούν φρέσκοι. Από τους σπόρους των σταφυλιών εξάγεται ένα πολύτιμο λάδι, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στην κοσμητολογία και τη φαρμακευτική βιομηχανία. Τα φύλλα των σταφυλιών χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ντολμάδων, λαχανοντολμάδων κ.λπ.
Στις νότιες περιοχές, τα καλλιεργούμενα αμπέλια μπορούν να φτάσουν σε μήκος 30-40 μέτρα, ενώ στα μέσα γεωγραφικά πλάτη δεν ξεπερνούν τα 3 μέτρα. Οι κλάδοι ενός τέτοιου φυτού προσκολλώνται σε στηρίγματα με έλικες. Οι παλιοί κορμοί καλύπτονται από βαθιά αυλακωτό καφέ φλοιό, ο οποίος ξεφλουδίζεται. Οι νεαροί βλαστοί είναι ανοιχτοκίτρινοι ή έντονα κόκκινοι. Τα εναλλάξ τοποθετημένα φύλλα αποτελούνται από 3 ή 5 λοβούς και έχουν μίσχους. Η χαλαρή ή πυκνή ταξιανθία αποτελείται από μικρά, ανοιχτοπράσινα, ερμαφρόδιτα άνθη. Αυτό το φυτό ανθίζει τον Μάιο-Ιούνιο και οι καρποί ωριμάζουν τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο (κάποιες ποικιλίες τον Οκτώβριο). Τα τσαμπιά διαφόρων σχημάτων αποτελούνται από ζουμερούς καρπούς, καθένας από τους οποίους περιέχει 1-4 σπόρους· ορισμένες ποικιλίες είναι άσπερμες. Το χρώμα των καρπών ποικίλλει, π.χ.: πράσινο, μοβ-μαύρο, κίτρινο, ροζ και σκούρο κόκκινο. Συνήθως η επιφάνεια του καρπού καλύπτεται με κερί. Ένα τέτοιο φυτό ζει πολύ καιρό, έως και 130-150 χρόνια.
