Νέο σπάνιο υβρίδιο φυτού σταφυλιού ουράνιου τόξου, βιολογικό, νόστιμο, ανθεκτικό, βρώσιμο φυτό φρούτων, σπάνιο παχύφυτο φυτό κήπου εξωτερικού χώρου
Θάμνος, πολυετές, όπως η καλλιεργούμενη άμπελος (Vitis vinifera), σχετίζεται με το γένος της αμπέλου από την οικογένεια σταφυλιών Vitis viniferaceae. Αυτό το φυτό καλλιεργείται σε εύκρατες και υποτροπικές περιοχές σχεδόν σε κάθε χώρα. Αυτό το είδος δεν βρίσκεται στη φύση. Προέρχεται από άγρια δασικά αμπέλια που εξαπλώθηκαν από τις νότιες ακτές της Κασπίας Θάλασσας στις βόρειες ακτές της Μεσογείου.
Τα σταφύλια είναι από τα πρώτα φυτά που καλλιεργήθηκαν από τον άνθρωπο. Το γεγονός ότι αυτό το φυτό ήταν γνωστό στους ανθρώπους από την αρχαιότητα αποδεικνύεται από ανάγλυφα και τοιχογραφίες στους τάφους των φαραώ. Υπάρχουν επίσης γραπτά αρχεία από τα οποία μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι τα σταφύλια καλλιεργούνταν πριν από 7000 χρόνια και από τους καρπούς τους παραγόταν κρασί. Η αμπελουργία άκμασε στη Μεσοποταμία (Βαβυλώνα και Ασσυρία) πριν από 4000 χρόνια. Το φυτό καλλιεργήθηκε επίσης από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι ασχολούνταν με εκτεταμένο εμπόριο με την Ινδία και την Κεντρική Ασία. Σήμερα, αυτή η καλλιέργεια είναι ακόμα τόσο δημοφιλής όσο πριν από χιλιάδες χρόνια. Οι καρποί του φυτού χρησιμοποιούνται για την παρασκευή χυμών, κομπόστες, κρασιού, σταφίδων, μαρμελάδων, ξιδιού, τουρσιών και μπορούν επίσης να καταναλωθούν φρέσκοι. Από τα κουκούτσια των σταφυλιών εξάγεται ένα πολύτιμο λάδι, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στην κοσμητολογία και τη φαρμακοβιομηχανία. Τα φύλλα της αμπέλου χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ντολμάδων, λαχανοντολμάδων και άλλων.
Στις νότιες περιοχές, τα καλλιεργούμενα αμπέλια μπορούν να φτάσουν σε μήκος 30 έως 40 μέτρα, ενώ στα μέσα γεωγραφικά πλάτη δεν υπερβαίνουν τα 3 μέτρα. Τα κλαδιά ενός τέτοιου φυτού προσκολλώνται σε υποστηρίγματα με κληματίδες. Οι παλιοί κορμοί καλύπτονται με βαθιά ρυτιδωμένη καφέ φλούδα που ξεφλουδίζεται. Οι νεαροί βλαστοί είναι ανοιχτό κίτρινοι ή έντονα κόκκινοι. Οι εναλλάξ τοποθετημένες φυλλικές πλάκες αποτελούνται από 3 ή 5 λοβούς και έχουν μίσχους. Η χαλαρή ή πυκνή ταξιανθία φέρει μικρά, ανοιχτοπράσινα, ερμαφρόδιτα άνθη. Αυτό το φυτό ανθίζει τον Μάιο και τον Ιούνιο, και οι καρποί ωριμάζουν τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο (σε ορισμένες ποικιλίες τον Οκτώβριο). Τα τσαμπιά διαφόρων σχημάτων αποτελούνται από ζουμερούς καρπούς, καθένας από τους οποίους περιέχει 1-4 σπόρους· ορισμένες ποικιλίες είναι άσπερμες. Το χρώμα των καρπών ποικίλλει, για παράδειγμα: πράσινο, μοβ-μαύρο, κίτρινο, ροζ και σκούρο κόκκινο. Συνήθως, η επιφάνεια του καρπού έχει κερώδη επικάλυψη. Ένα τέτοιο φυτό ζει πολύ καιρό, έως 130-150 χρόνια.
